Esthers' Blog

17. feb, 2018
17. feb, 2018

Op de duivenbeurs Fugare in Kortrijk Xpo merkte ik toch dat de duivensport nog leeft! Voor deze 8ste editie van Fugare was er veel volk op de been. De ene al wat jonger dan de andere, maar toch was het een mooie smeltkroes van duivenliefhebbers. Ik merk zelf ook hoe langer ik met de duiven bezig ben, hoe meer praatjes je hier en daar kunt maken. In het duivenseizoen is de competitiedrang grootser en daarom is het hier net wat meer ontspannend. Aan de vele standen werd er gepraat, vooral over de duiven, maar de sfeer was goed. Toch een paar opvallende zaken: standen waar volk staat, trekt nog meer volk! En ook…daar waar een knabbeltje en een drankje worden aangeboden, daar staat uiteraard het meeste volk. Sommige melkers kunnen niet lang blijven want moeten de duiven gaan verzorgen, anderen hebben familiale verplichtingen. Partners van duivenliefhebbers die dachten een mooi uitje te maken naar Kortrijk, hun vooruitzicht werd in de kiem gesmoord…manlief blijft onophoudelijk praatjes maken her en der en ja, het gaat dan weer over duiven. Als ze het op voorhand hadden geweten, waren ze naar Kortrijk stad geweest. En ik moet zeggen, het is een mooie en nette stad. Parkeren is er wel een dure aangelegenheid, maar voor de rest is er niets op aan te merken: leuke eet –en praatcaféetjes, mooie Grote Markt, de Broeltorens en een gezellig Begijnhof en ja hoor het K-shoppingcenter in het midden van de stad! Tevens het grootste binnenstedelijk winkelcentrum van West-Vlaanderen! Bovendien zitten alle leuke bezienswaardigheden op wandelafstand van elkaar.

Nu nog de duiven…

Op een paar koppeltjes na, is het kweken van de 2de ronde gedaan. De duivinnen hebben het supergoed gedaan en ook de duivers, die de laatste 14 dagen alleen voor de jongen hebben gezorgd, hebben het beste van zichzelf gegeven. Het resultaat mag er dan ook zijn: flinke jongen, die goed in hun vel zitten, die vlot mee eten en drinken. Wat ik niet zo graag zie is ‘luiheid en gemakzucht’ bij de jongen, of noemen we het ‘gebrek aan nieuwsgierigheid’. Jongen die speenklaar zijn, zouden toch al wat moeten uit de nestpan komen. Een koppel jongen, dat ook speenklaar is en zich met gemakzucht laat voederen door de hun vader… ik ben er toch niet gelukkig mee. De jongen die mij het meeste opvallen zijn de nieuwsgierige duifjes, de gekke toertjes maken op het hok, die aandachtig zitten rond te kijken en op het vensterschap naar buiten turen. Al mijn bevindingen, hoe gek dan ook, heb ik genoteerd in mijn ‘duivenagenda’ en tijdens of na het speelseizoen kan ik de balans opmaken, welke van mijn bevindingen correct zijn geweest.

De jonge duiven krijgen dit jaar voor de eerst keer ook duiventhee. Ik zag ’s ochtends dat er in het gangetje al een laagje pluimpjes lagen, dus waarom geen rui thee? De vliegduivinnen staan nu op gerst dieet, aangevuld met dezelfde thee. Hopelijk krijg ik die oude dons er nog uit vooral het hun beurt is om stilaan te beginnen trainen.

We melken rustig verder!

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

 

Esther

31. jan, 2018

Eerste verkenning van de omgeving en de tweede ronde ringen…

De jongen van het eerste legsel zijn allemaal gespeend, meer zelfs, ze komen al buiten. Ik weet niet hoe jullie het aanvoelen, maar voor mij is dit een spannend moment.  Ze zijn al vertrouwd met het geluid van mijn ‘schudpotje’ en ‘komkom’, maar nog niet in die mate dat ze vlotjes terug binnenstormen wanneer ze het geluid horen. Ik riskeer het ook nog niet om ze ‘op hun honger’ te laten zitten.  De kleinsten moeten toch voldoende eten tot zich kunnen nemen, en liefst de hele dag door.  Ze zijn al gespeend, dus dat is al een periode dat ze een kleine terugvallen kunnen kennen en zo meer vatbaar zijn voor een aanslag op hun weerstand, met alle gevolgen van dien.

De eerste dagen zijn de jongen buiten geweest onder de bescherming van een kleine ren, maar nu de ren weg is, is er geen houden meer aan.  Van de ene valplank op de anderen, naar de dakgoot om zo toch de nok van het duivenhok te bereiken, toertjes maken rond het hok, waarbij ze dan nogal een harde landing meemaken, oefening baart kunst hè…

Ze slaan hun vleugeltjes uit, maken de gekste toertjes en sprongetjes en schrikken en zichtbaar zelf van dat ze kunnen vliegen. De kweek is goed meegevallen en met de mengeling die we nu voederen eten ze goed alle granen: grote en kleine. Het is de premium kweekmengeling van Beyers, bovendien in handige zakken van 20 kilo, wat het voor mij wat makkelijker maakt om te  dragen.  Vorige week had ik de duiven een kluitje aarde voorgeschoteld, met daarop wat muur (vogelmuur) gegroeid.  Na afgelopen zachte winter, staat mijn moestuintje staat nog vol van een zo kan ik daar gelijk komaf mee maken.  Voor de duiven is het  heilzaam: het is een soort tonicum.  Het bevat onder andere: magnesium, kalium, vitamine C, flavanoïde rutine…. Kan niet slecht zijn.  Bovendien is het voor de ‘opgesloten’ kwekers een fijne afleiding, ze kunnen er wat in pikken en zijn zo wat bezig. 

De kwekers brengen de tweede ronde jongen groot en daarna gaan ze uiteen. Tot hier toe rond de nestjes mooie droge  mestbolletjes en dat is het beste ook.  Nestjes waarbij het water zo rondstaat, daar heb ik zelf toch geen goede ervaringen mee. 

De laatste kampioenendagen zitten eraan te komen.  Toch wel enigszins anders dan de bijeenkomsten van duivenclubs kort na het duivenseizoen.  Er wordt nog weinig gepraat over de vluchten en de resultaten van vorig jaar, wat er misging en wat er beter kon.  De zinnen en de blikken van de meeste melkers zijn al gericht op het komende seizoen…. Er wordt gepraat over de kweek, of het al dan niet is meegevallen, ook plannen voor volgend seizoen komen aan bod, alsook de plannen van de KBDB of andere hotitems.    De boterhammetjes met kaas of kop, voor sommigen wat oubollig, maar ik vind het toch een fijne en lekkere traditie!

 

We melken rustig verder!

Esther

www.esthervereecke.be

email: esthers-blog@hotmail.com

 

 

7. jan, 2018

Het einde van het jaar en het begin van nieuw leven op het duivenhok…

Het begon al een jaarlijkse traditie te worden, maar met deze kweek komt er ‘kentering’ in!!  Normaal zien de eerste jongen het daglicht met kerstavond of kerstdag, echter dit jaar waren we een aantal dagen vroeger.  Toch ook een heel fijn moment, maar net niet zo speciaal als kerstavond.  Andere jaren ging ik tussen het klaarmaken van het avondeten (en het nippen van een aperitiefje) eventjes naar het hok ‘piepen’ of er nog geen gekipte eitjes waren…Bovendien zat ik er nu toch wel mee, of ik de jongen nog vlotjes kon ringen.  De ringen waren er 29 december, dus dat is goed gekomen. De kweek is goed verlopen.  De duiven hebben er dit jaar wel net iets langer over gedaan om hun eerste ei te leggen…het weer was dan ook vochtig en donker…. De kweekduivers werden bijgelicht en ze kregen wat extra kweekvitaminen, tarwekiemolie en al het nodige. Een deel van de kweekduivinnen heeft ondertussen terug eitjes gelegd en zo zijn ze bezig aan hun tweede en laatste nestje voor deze winter.   

Het hok voor de jonge duiven werd al in gereedheid gebracht, enkel nog maar  de drinkpotten vullen en granen in de eetbakken doen en ze kunnen hun nieuwe woonst verkennen! 

Een knallend uiteinde en een gezond nieuwjaar…

Met oudjaar, precies om 24u gingen er toch wel wat vuurpijlen de lucht in.  In deze tijden van GAS boetes begrijp ik het hele opzet van het vuurwerk niet zo goed…en ja een vuurtje maken, zelfs wat bladeren opstoken, het mag niet meer, maar dan wel vuurwerk afsteken waarbij niet alleen mensen maar ook dieren ongemak van hebben. Bij de milieu waarnemingen is er zelfs sprake van een  ‘periode van tijdelijk zeer verontreinigende lucht’ dit komt doordat er een soort ‘smog’ ontstaat door de vuurwerkrook en mist, sowieso aanwezig door het fijne stof….gezond kan het niet zijn, voor mens en dier.  Toen ik ’s ochtends in het duivenhok ging kijken, leek het alsof de duiven er geen last van hadden.  Ze deden rustig verder zoals de dag ervoor…

Hond Lena daarentegen was heel bang…ik probeer haar nu wat te ‘conditioneren’ door geregeld een YouTube vuurwerk filmpje te laten zien en horen, wie weet zal haar angst daardoor  verminderen.

Enfin, een goed voornemen voor dit jaar, het sporten wat onderhouden en mekaar het beste wensen!  Daar heb ik onlangs nog een staaltje van gehoord….duivenmelkers die over andere melkers commentaar geven omdat ze naar ‘hun mening’ teveel kwekers hebben, tja, waar zijn we mee bezig.  Laat toch elkeen zijn ding doen en van de duivensport genieten op zijn manier.  Zolang je er zelf geen last van hebt en jij moet de hokken niet schoonmaken en de duiven niet voederen, dan maakt het toch niet uit, denk ik dan.

Een ander goed voornemen, ja, misschien terug wat meer met de fiets naar het werk, kwestie van mijn bijdrage te doen aan het verminderen van de CO2 uitstoot te verminderen en daarbij horend het fijne stof….

 

We melken nog lang en gelukkig!!

Esther

www.esthervereecke.be

email: esthers-blog@hotmail.com

 

 

 

4. dec, 2017

De koppeltjes zijn samengesteld.  Uiteindelijk werd er bij het koppelen nog wat veranderd aan de  op papier geplande samenstellingen maar nu is alles naar mijn zin.   Je kent dat waarschijnlijk ook wel, dat gevoel dat je zo'n koppeltje ziet en je denkt bij jezelf...dat is het nu toch niet hè... dus terug veranderen en jawel, plots heb je  naar jouw gevoel het ideale koppel samengesteld!  Of het ideaal gaat zijn,dat zullen we eigenlijk pas weten wanneer het seizoen 2018 op volle toeren draait.  Op het einde van het koppelen, had ik nog een mooie duiver over bij de 'partnerduivers' en een duivin op reserve...misschien wordt dit last minute koppel wel de nieuwe revelatie van mijn hok?!  Voor het noteren van de kweekkoppels en hun plaats op het hok maak ik het voor mezelf niet te moeilijk.  Ik maak een schets van de kweekbakken en noteer  hierin de koppeltjes.  Ook handig om het jaar nadien te kunnen nagaan welke duiver of duivin in welke bak heeft gebroed.  Door de schets erbij te nemen,kun je wel gevechten voorkomen.   Ik probeer de duiven dan in de mate van het mogelijke,hun bak terug te geven.  Dit is echt nodig vermits  de kweekbakken na de kweek plaats moeten maken voor de zitstokken, we proberen de kweekbakken in de juiste opstelling terug te hangen.  Ook duiven zijn gewoonte dieren en ja, ze weten het nog goed waar ze het jaar voorheen hebben nest gemaakt.   Koppels die na 2 jaar terug als koppel worden samengezet, lijken op één of andere manier hun partner nog te herkennen.  Voor het koppelen werden de duivers bijgelicht, maar tijdens het aanparen gaan de lichten een paar dagen uit.  Wanneer alle duiven goed gekoppeld zijn, gaan de lichten terug aan!  De 'lokkertjes' zitten ook nog altijd op het hok, 1 duiver en 2 duivinnetjes.  Ze zitten mee tussen de weduwduivinnen.  Misschien ga ik met hen ook wel een nestje kweken.  Ik ga eens rondkijken of ik nog ergens een duivertje kan bijhalen, zodat er wat nieuw bloed bijkomt! 

De duiven krijgen nog steeds ruimengeling tot een paar dagen voor de eitjes gaan kippen.  Dan pas schakel ik over op kweekmengeling . Ook tarwekiemolie gaat nog over het eten.  Volgende keer ga ik eens maïskiemolie gebruiken, ook vitamine E  en dus ook ideaal voor de kweek/bevruchting.  Ondertussen hou ik ze wat bezig met verso stro op het hok te leggen zodat ze wat nestjes kunnen bouwen.   Het zelf bouwen van hun nestjes zal hopelijk hun hormoonspiegel en paarlust verhogen zodat ze goed voortdoen.  

Pattaya International Pigeon Race (Pattaya, Thailand)

De duiven op deze one loft race hebben ondertussen de kwalificatievlucht van 120 km in de vleugels.  Ondertussen wordt er duchtig verdergetraind.  Bij de laatste training werden er nog zo'n 1616 duiven ingekorfd.    Tussen de trainingen door staan er nog 3 wedstrijden op het programma.

. 15 december: 1ste hotspotrace 330 km

. 29 december: 2de hotspotrace 430 km

. 13 januari: finale 530 km

De duiven in Pattaya worden dus veel en intensief getraind alsook hebben ze voldoende kilometers in de vleugels om de races te kunnen vliegen.

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

 

We melken nog lang en gelukkig!!

Esther