'Mooie lapplekjes'

7. jun, 2022

Elke liefhebber heeft zo zijn vaste plaatsjes om te gaan trainen, maar soms zoek ik er eens een paar nieuwe die mooi zijn voor melker en de duiven....

7. jun, 2022

Een verloren gelegd windeitje hoeft niet altijd weggegooid te worden! Je kan het gewoon mee vewerken in allerhande gerechtjes. Hardgekookt in een slaatje of gewoon een mini omeletje!

7. jun, 2022

Ondertussen zijn de jonge duiven opgeleerd.   Al bij al zijn ze er goed doorgesparteld... geen noemenswaardige problemen met hun gezondheid, en ja.. ik kan alleen maar proberen om hun natuurlijke weerstand wat te boosten en hopen dat ze geen dip krijgen.  Het hokje weduwnaars (ondertussen nog met 9) die doen dat goed! Ze tonen hun op de halve fond vooraan in de uitslag en zijn erg gemotiveerd.  Ze trainen momenteel twee keer per dag en ik hoop dat mijn jaarse jongens hun forme nog wat kunnen aanhouden.  Wat aanvankelijk een 'proefprojectje' was om eens met weduwnaars aan de start te komen, is mij ondertussen meer en meer aan het bevallen.  Uiteraard zijn de goede resultaten hier de reden van.  Wel een heel ander verhaal en manier van spelen als de weduwduivinnen...rustig laten doen, badje geven en ja... geen gevaar voor onderling aanparen en ja..niet gaan lappen tijdens de week, wat toch raar is voor mij.    De manier waarop ze trainen is helemaal anders.  Het was voor mij dan ook wennen, maar ik kan er momenteel toch meer er meer van genieten om hen bezig te zien.    

De jongen van de eerste en tweede ronde hebben ondertussen al een Quiévrain in de vleugels en gaat zo stilaan naar hun 200 km.  De chipringen zijn aangedaan en ja, dan zie je gekke dingen!  Ze trekken wat met hun pootje en schudden ermee, alsof er een serieus gewicht aanhangt!  De chipringen aansteken, wel..dat valt goed mee.  Een bordje met genummerde nageltjes maakt alles overzichtelijk en zo gaat dat vlot! 

Geduld..dat heb ik onlangs ook nog een duivenmelker horen zeggen.  Dat moet je op een groot bord boven de deur van je hok hangen... een heel beknopte 'tegeltjeswijsheid' maar het is zo.  Als het wat minder gaat of er valt iets tegen ja, dan moet je geduld hebben.  Dat wil niet zeggen alles op zijn beloop laten, maar de duiven de tijd geven om te recupereren.    Mijn vliegduivinnen hebben een serieus dipje gehad en ja...geduld moet er zijn.  Ik hoop alsnog dat ze dit jaar nog een aantal mooie prestaties kunnen neerzetten.

17. apr, 2022

Ook hier op mijn hokken komt het nieuwe duivenseizoen stilaan op gang.  Weer een nieuw avontuur en dat is het ook echt!  Voor de allereerste keer een ploegje jaarse weduwnaars.  Een heel ander spel dan het duivinnenspel!  Naar mijn gevoel moeilijker en ik lijk het minder goed in de hand te hebben als mijn ploeg "meisjes".  Maar ja, die duivertjes zullen meer hun willetje hebben zeker en ja...13 alfamannetjes in de hand houden, dat is niet eenvoudig.  Ik had het niet verwacht, maar duivers zijn supergevoelig voor alles wat er gaande is op en rond het hok.   Ze zitten op het warmste gedeelte van het hok.  Het zonnetje kan alles goed opwarmen.  Mijn moeder heeft haar naaimachine al bovengehaald om de vensters te voorzien van een groot gordijn.  Het licht komt nog op de hokken, maar rondvliegende duiven zien ze niet meer... ze kunnen nu rusten en ja...nog eens rusten want dat ik blijkbaar belangrijk voor weduwnaars.   Ik zie het als een uitdaging, een proefproject maar zal nog veel moeten leren.  De weduwnaars blijven op de halve fond, terwijl de weduwduivinnen verdertrainen voor de nationale vluchten op de grote halve fond. 

Weduwnaars té veel gaan opleren lijkt me geen goed plan, maar ik probeer een balans te vinden.  Ik heb ze nu enkele keren weggebracht zodat ze bij thuiskomst leren dat hun duivin zit te wachten... binnenkort meer nieuws over hun prestaties!

Het kweken loopt zo stilaan op zijn einde.  De jongkies die nu in de nestjes liggen bij de kwekers zijn voor bons en om deel te nemen aan de one loft races in Thailand.