Esthers' Blog

21. sep, 2017

De duiven die in de loft race van Derby Brod Kroatië zitten hebben al aardig gezweet!

Tot voor kort was er in Kroatië een ware hittegolf in het land, waardoor de training van de duiven van deze one loft race Derby Brod, wat later op gang was gekomen. Ondertussen is het weer er zeer wisselvallig geweest en werd de finale race uitgesteld.  Ik heb een bezoek gebracht aan Filip Pudic, de man achter deze one loft race.  In het Kroatische Slavonski Brod, tegen de grens met Bosnië, heeft hij het hok staan waar deze duiven worden gehuisvest. De duiven zitten er in een prachtige natuurlijke omgeving, de hokken hebben veel licht en lucht omdat ze vooraan open zijn. Toch belangrijk dat er hier wordt rekening gehouden met de weersomstandigheden, zodat de duiven een eerlijke kans krijgen om hun te bewijzen tijdens de races. Er werden zo'n 550 duiven aangeleverd voor deze race. Op onze weg naar Slavonski Brod zien we veel roofvogels langs de kant van de autosnelweg op de omheining zitten: je ziet er allerhande soorten van slechtvalken, maar kleine en toch ook grote haviken. Deze roofvogels weghouden rond het duivenhok is dus wel écht nodig.

Het weer kan hier zeer snel omslaan, dat heb ik zelf ondervonden: 30 graden en zon en de dag erna kon je een jas en handschoenen verdragen...eerst stralende zon en enkele minuten later donder, bliksem en felle regen!

Kwekers evalueren en samenstelling kweekhok bijsturen.

In het kweekhok zitten nog een paar duiven met als geboortejaar 2011... het valt niet dagelijks op, maar wanneer ik zo rondkijk op het hok, bekruipt mij het gevoel dat ik hier toch mee moet opletten. Ik mag hier niet 'stilzitten' en moet toch voortdurend naar aanvulling en verbetering zoeken voor het kweekhok. De duiven mogen in blakende gezondheid zijn, maar je kan nooit zeggen hoelang ze nog gaan bevruchten. Ik geef er persoonlijk de voorkeur aan om bevlogen duiven, die zichzelf hebben bewezen in de wedstrijden, plaats te geven op het kweekhok. Uiteraard is de vliegprestatie alleen geen garantie voor een goede kweekduif en wanneer je duiven bijhaalt, kunnen het er ook zijn, die rechtstreeks naar het kweekhok gaan, je kunt soms niet anders.  

Er is plaats voor zo'n 15 koppels en dat aantal probeer ik voorlopig wat aan te houden.  Kwaliteit verbeteren of op niveau houden, niet makkelijk, maar toch moet er op tijd 'jong bloed' zijn voor het kweken. Een deel van de kweekduivinnen, die ikzelf heb gekweekt of die bij mij hebben uitgevlogen, heb ik uit de kweekren gehaald en krijgen nu verschillende dagen per week ‘open hok’, ze kunnen dus naar hartenlust eens uitvliegen en wat buiten zitten. Ik denk dat ze hiervan eens deugd hebben, vooraleer ze terug aan het kweekseizoen beginnen. Uiteraard hou ik ze wel wat in het oog, maar binnenkort toch opletten voor de roofvogels en ja… uiteraard is dit een risico, maar ik kan het niet laten om ze toch eens uit te laten.

Remus en mooie prestaties!

Mijn jonge duiver Remus (6207128/2017) heeft het goed gedaan. Hij behaalde nationaal een 17de plaats (met 4 prijzen) op de grote halve fond jonge duiven.

Als seizoen afsluiter nog even dit: we behaalden 13 eerste prijzen, 3 keer top 100 nationaal en 25 top 100 provinciaal.

We melken nog lang en gelukkig!

 

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

6. sep, 2017

De kachel moet nog net niet gaan branden, maar het zou de donkere avonden toch al iets prettiger maken. De temperatuur gaat naar beneden, de dagen worden korter… Het licht op het hok brandt nog voor een laatste week. Na de inkorving van Châteauroux gaat het licht uit en zit mijn duivenseizoen erop. Ten minste het ‘spelen’ zit erop.

Jaarlingen

De jaarse weduwduivinnen zijn al goed in de rui. Wanneer ik ’s ochtends het hok opentrek, vliegen de pluimen en pennen mij tegemoet. De duifjes zien er niet uit, maar ze ruien goed en dat zie ik toch graag. Voor hen zit het seizoen erop en wanneer het weer het toelaat, kunnen ze genieten van een relaxed vluchtje rond het hok.

De jaarse duivinnen hebben het goed gedaan: in het Nationaal Kampioenschap Grote Halve Fond jaarlingen zitten we op een mooie 20ste plaats en voor het Nationaal Kampioenschap asduif Grote Halve Fond jaarlingen op een verdienstelijke 23ste plaats dit met duivin 16-6155435 (zie rubriek stamboom)

Jonge duiven

De jonge duiven moeten nog 1 keer mee naar Châteauroux. Het was deze keer toch moeilijker om hen nog eens ‘op te laden’. Een trainingsvluchtje in het begin van de week kon nog nipt met het duistere weer. Duivers en duivinnen werden apart gelost, maar door het slechte binnenkomen konden een aantal duiven genieten van het blijde weerzien met hun partner. Hun geluk was van korte duur want van zodra ze binnenkwamen werden ze apart gezet: duivers / duivinnen. Het minder goed binnenkomen, baart me toch wat zorgen. Voor de inkorving van hun laatste vlucht ga ik het hele hok openzetten, alle schuifdeuren open en laat ze dan maar doen. Ook het hokje dat tot hier toe enkel halve fond heeft gevlogen, zal nu ook eens ingekorfd worden voor de nationale vlucht. Een strenge selectie die toch noodzakelijk is. Het zijn duiven die afstammen van korte afstandsduiven. Ze zijn allemaal snel, maar slechts enkelen kunnen ook de verdere afstand of wat minder goed weer af. Het is voor mij ook moeilijk om dit te doen, omdat het kan zijn dat sommigen de eindstreep niet gaan halen. Niet om mijn geweten te sussen, maar je moet weten dat enkel degene die de halve fond goed verteren, worden ingekorfd. De duifjes moeten tip top in orde zijn en dan kunnen ze zich helemaal geven voor wat ze waard zijn.

Schuifdeur

Het systeem met de ‘schuifdeur’ is bij mij en ook bij vele andere melkers, toch niet zo ideaal gebleken dit seizoen; bij verliezen zijn sommigen koppeltjes verloren en dan moeten ze terug aanparen of sommigen treuren, wat niet bevorderlijk is voor de form en de motivatie. Ik ga alles na het duivenseizoen toch eens overpeinzen en misschien de jonge duiven met vaste partner proberen te spelen. Wat minder jongen en dan elke jonge duiver en jonge duivin aanparen met een oudere partner. Misschien probeer ik het zo wel eens. Om dit optimaal te kunnen doen, moet ik misschien nog wat kleine aanpassingen doen aan mijn hok…maar daar ga ik hier nog even over stilzwijgen.

Belgian Master

Over de Belgian Master valt er weinig te zeggen… er was dan ook weinig te zien… Hopelijk kunnen ze door een andere manier van spelen, opleren, toch tot een beter resultaat komen en…uiteraard, het moet een beetje meezitten ook en een portie geluk kan wonderen doen.

We melken nog lang en gelukkig.

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

9. aug, 2017

De jonge duiven werden ingekorfd voor Bourges. Mijn grootste bekommernis was de extra nacht mand en de stress die ze daarmee krijgen! Twee nachten mand is al een beproeving voor de duiven maar die extra nacht overzitten zou het wel tot een hele lastige Bourges kunnen maken. De jongen hebben wel al eens twee nachten in de mand gezeten wanneer Noyon werd uitgesteld… maar dit is wel voor een kortere vlucht. Wanneer ik aan dit blogje aan het schrijven ben is het zaterdagavond… de regen gutst met momenten recht naar beneden, hopelijk zal de vlucht wat vlot verlopen.

De voorbereiding voor de eerste nationale vlucht had naar mijn gevoel beter kunnen zijn. Nog een extra halve fond vlucht had mij toch meer vertrouwen gegeven, maar ja… met wat doe je soms goed of niet goed. Dat is duivenmelken toch? Wikken en wegen en dan moet je toch beslissen welke weg je gaat inslaan.

Zondagochtend dan toch de mededeling dat Bourges om 8u werd gelost… het zonnetje schijnt ook in Beerzel met een klein beetje zuidwestenwind eronder….dat komt hopelijk wel goed.

De jonge duiven komen vrij vlot terug maar hangen onophoudelijk aan de drinkpot. De jaarlingen hebben de 3 nachten mand zonder problemen kunnen doorstaan. Zowel met de jaarlingen als met de jonge duiven staan we op de 1ste plaats in onze club. De jaarlingen hebben het zelfs heel goed gedaan: 10/13 heeft prijs. Provinciaal beginnen we met een 55ste plaats.

Wat me het meest verwonderde was dat de jaarlingen van het tuinhuisje, ondertussen nog maar een ploegje van 5 duiven, het echt goed heeft gedaan. Het zijn verduisterde en bijgelichte jaarse duivinnen, maar tot op heden zonder veel succes. Ze zijn goed aangepaard en komen fris terug thuis, maar wel té laat. We hebben dan toch maar besloten om ze naar Bourges te sturen en…met succes… ze hebben het nog nooit zo goed gedaan.

Nog een verrassing was onze eerste duivin op Bourges genaamd ‘Doggy’. Ze heeft nog niet echt vroege resultaten gevlogen, maar toch is ze een mooie duivin. Nu kwam ze als eerste toe! We waren echt verbaasd. Haar naam heeft ze te danken aan een kleine anekdote: toen ze de eerste keer buitenkwam was ze op het gras terechtgekomen. Hond Lena had haar direct opgemerkt en was met haar aan het ‘spelen’ gegaan. Ze had het duifje over het natte gras heen en weer gerold, met haar poot haar proberen te ‘aaien’… het kleine duifje was helemaal door elkaar geschud en was toch zo slim geweest om stilletjes te blijven zitten, in de hoop dat de hond haar met rust zou laten. Het heeft daar toch zo een dag stilletjes op het hok gezeten maar na verloop van tijd was ze er helemaal bovenop, vandaar haar naam ‘Doggy’. Hond Lena gaat nu soms nog mee op het hok tussen de duiven, of ze staat in de gang te kijken, met haar kop tussen de schuifdeur. Ze laat alle duifjes netjes met rust, enkel wat snuffelen en rondkijken en ja…soms eet ze duivenmest, bah!

Stadsduif

Als je zo kijkt wat het aanbod is aan duivenmengelingen, voedingssupplementen… voedingsschema’s, er lijkt geen einde aan te komen, maar sommige duiven die moeten het met veel minder stellen. Toen mijn vader onlangs in Antwerpen was, kreeg hij een duif in de gaten. Ze was erin geslaagd om een hele korst brood mee te nemen rond haar nek. Door haar gulzigheid had ze het boterhammetje doormidden gepikt en had er zo een halsketting van gemaakt, de andere duiven probeerden haar te belagen maar…ze vloog gewoon weg met haar ‘lunchpakketje’.

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

 

25. jul, 2017

Na de heftige opdoffer van Noyon zijn de duifjes toch nog net op tijd gerecupereerd om vrijdag ingekorfd te worden voor Chevrainvilliers (347km).  De duiven hadden het lastig gehad op de ‘overzit vlucht’ van Noyon.  Een extra nacht in de manden, is ook extra belastend voor de duiven en zoals dat bij vitesse is...veel duiven in de manden, geen eten, laat staan drinken, dat eist zijn tol.  Zoals bij elk dier zal het ontbreken van drinken wel de zwaarste beproeving geweest zijn. Op de fonddrachten zal het hopelijk wel anders zijn, anders zouden de dieren gewoon niet thuisgeraken.

De jonge duivinnen en de duivers werden elks in een ander lokaal ingekorfd.  Kwestie dat we een beetje kunnen spreiden en ja, elk lokaal heeft zijn eigen wedstrijdverloop.  Het was voor de verandering eens 'normaal' duivenweer op een zaterdag en de vluchten zijn dan ook eens vlot verlopen.  Geen regen, lage wolken of gedonder, maar een stevig briesje achter de duiven, wat de snelheden boven de 1700m/minuut gaf.  De duivers waren naar mijn mening minder in forme dan hun partners.   Met de duivers behaalden we toch de 1ste prijs op 1013 jongen (regio Mechelen – Chevrainvilliers).  De duivinnen kwamen regelmatiger naar huis, maar toch minder snel, hier dus geen kopduif.  Alle duiven zijn terug thuis, voor de verandering!  Vermits er nog niet echt veel koppeltjes waren, ging de schuifdeur pas zondagavond terug dicht.  De jonge duiven hebben zich kunnen amuseren en het heeft geholpen, op de vloer en de zitkapjes waren minder duiven te zien, maar in de nestbakjes zaten er meer verscholen, wat toch de bedoeling is.  Ze hebben het hele weekend binnen en buiten kunnen lopen naar hartelust, samen met hun liefjes eens uitvliegen, badje nemen.  Hopelijk kunnen ze zo wat ontstressen en er nu volle bak voor gaan.

De jonge duivers zijn 'echte duivers aan het worden', ze vliegen sinds een paar dagen echt anders: aanvliegen, wegtrekken, even terug komen kijken boven het hok, wat rondzweven boven het bos, her en der hangen ze in de lucht een show te geven…mooi om naar te kijken.  In hun nestbakken liggen ze rustig op één vleugel te slapen, vooraan in hun bak.   Zo ziet elke melker het graag. 

De verduisterde jaarse duivinnen die geraken niet goed op gang.  Ze moeten mee het programma van de jonge vliegen, maar hebben er blijkbaar niet veel zin in... ze komen vlot terug thuis maar niet vroeg genoeg.   Waar ik aanvankelijk geen plannen had om bij te lichten, hebben we op hun hokje dan toch ook maar een daglamp met timer geïnstalleerd.  Vrij eenvoudig in elkaar te steken, althans voor mijn compagnon Hugo.  Bijlichten is hier misschien al wat te laat, maar ik ga het toch nog proberen.  Misschien worden ze dan toch iets heviger.  Uiteindelijk zijn dit duivinnen die vorig jaar enkel een paar vluchten van 200 km hebben gevlogen.  Ze hebben toen geen supervroege prijzen gevlogen, maar ik wou het toch eens proberen om met een 'latere ploeg' aan de slag te gaan. Veel viel er dus niet te selecteren maar een klein ploegje heb ik overgehouden, de keuze was hier dan ook beperkt, maar misschien dat ze zich alsnog kunnen bewijzen, nog even geduld.

Op de nationale vlucht van Argenton  behaalden we ook de eerste plaats (1/98 jaarlingen, Zuiderbond Mechelen).   Of deze duivinnen nog mee naar Bourges gaan dat moet ik volgende week nog bekijken.  Ze hebben nu geen zware Argenton gehad, dus misschien kunnen ze nog een laatste keer mee. Ik zal er nog eens een 'praatje' mee gaan doen.

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

 

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

 

11. jul, 2017

Weekend! ' s Ochtends bij mijn eerste tas koffie toch even checken of de duiven a gelost zijn... En ja hoor de halve fond is na een nachtje overzitten al los van 7.30 uur. Terwijl ik de buienradars even overloop, bekruipt mij het gevoel dat dit niet goed is. De jongen duiven hebben we na veel wikken en wegen dan toch maar ingekorfd op de halve fond, met het vooruitzicht dat ze zaterdag worden ingehouden, om dan op zondag te kunnen lossen. Hun kropjes waren goed gevuld en drinken hadden ze ook goed gedaan. In het duivenlokaal vroegen sommigen 'heb je geen schrik'...waarop ik zei, 'hopelijk lossen ze zondag'...en zo verliep het ook.

De rest moet ik jullie niet vertellen want een heel deel duiven zijn nog achtergebleven in dit slechte weer. Degene die het hok hebben bereikt waren net sponsjes, helemaal nat en uitgeregend. Droevige taferelen zijn dat. Zo lang mee bezig geweest, aan gekweekt, uitgelaten, opgeleerd en dan zomaar weg. Het is zelfs geen selectie te noemen, maar een serieuze opdoffer.

De dag nadien: op de middengang van het hok is alles rustig, het is er gewoon stil...geen koerende duiven, maar veel te stil om goed te zijn. Een deel duiven minder en de thuiskomers zitten stilletjes in het bakje of op de kapjes... hopelijk komt dit nog goed. De duiven gaan trainen zal deze week niet aan de orde zijn. Wanneer ik ze uitlaat, vliegen ze door het ene raam buiten en haast direct zijn er een paar die door het andere raam terug naar het hok spurten. Hopeloos lijkt het de eerste dagen. Ik probeer ze met omega 3-6-9 olie wat terug op hun punt te krijgen. Vijf dagen Fortipur in het drinkwater (De Reiger) gaf merkelijk beterschap. Het zijn kruidenextracten die het immuunsysteem versterken en de lever ondersteunen. Het weekend erop zijn allemaal al goed bekomen, maar heb ik ze toch thuisgehouden van alle wedstrijden. Of ik hier goed aan doe zullen we binnenkort wel zien. Een klein trainingsvluchtje om hun vertrouwen wat te herstellen alsook dat ze bij hun partners kunnen thuiskomen heeft hen goedgedaan. 

Ondertussen zitten er 3 lokkertjes op het hok. Ik oefen ze geregeld door hen naar de valplanken te laten vliegen. Het werkt wel echt, wanneer een duif bij thuiskomst het lokkertje opmerkt dat naar de trengels vliegt, valt de duif direct op de plank! Eén lokkertje heeft toch meer zin in vrijheid en vliegt geregeld mee het dak op. Een beetje extra training zal nodig zijn om hem wat in te tomen en zijn 'job' goed te laten uitoefenen! Een bijkomend probleem is dat de miniduifjes door de trengels kunnen kruipen en dan plots buiten aan rondparaderen.

Met de warme dagen heb ik het muggengaas op de schuifplafonds wat meer opgerold, zodat er meer zuurstof in het hok kan zodat de duiven wat meer lucht krijgen.

De jaarse en oude weduwduivinnen hebben er al een heel programma opzitten. Ik probeer ze nog een keer op Argenton mee te geven en dan zien we wel. Als hun forme afneemt dan ga ik ze niet meer op een nestje brengen zoals vorig seizoen, maar dan hebben ze hun best gedaan en mogen ze op rust. Vervolgens kan ik het andere hokje duivinnen op gang trekken. Het zijn 5 jaarlingen die mee verduisterd zijn zoals de jonge duiven. Ze gaan mee hetzelfde parcours als de jongen vliegen, met dat verschil dat ze niet worden bijgelicht.

 

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com