Esthers' Blog

5. mrt, 2018

Met deze bijna arctische temperaturen komt mijn skipak goed van pas!   De bakken en kapjes krabben zit er niet meer in ’s ochtends, anders ga ik stukken maken in het houtwerk.   Drinkpotten worden ’s avonds  leeggegoten en dat maakt het ’s ochtends wel een pak makkelijker.  Niettegenstaande deze temperaturen, komen de jongen toch elke dag buiten.   De eerste ronde vliegt al wat rond en de 2de ronde komt zo heel voorzichtig buiten eens piepen.   Binnenkort gaan ze samen op het hok.  Ik merk toch wel dat ze sneller naar binnen gaan, om beschutting te zoeken tegen de strakke NO-wind!    Wat zijn duiven toch taaie wezens!  Ik sta er nog altijd van versteld hoe ze zich kunnen aanpassen.  Het enige wat goed is aan dit koude weer is dat de hokken kurkdroog zijn!  Beter zo dan op mistige dagen dat het vocht met pareltjes overal aanhangt en dat de mest aan de krabbers kleeft….  De duiven zitten in alle opzichten ‘fris’ op het hok.  Ze zitten gezond in hun vederkleedje maar ruien volop!   Wat kan een melker toch blij zijn, bij het zien van een verentapijtje in de gang van het hok!  Dat kan je aan geen mens uitleggen.  De duiventhee doet blijkbaar goed zijn werk.  Toch vraag ik me af of de mindere pluimpjes net nu, de duiven genoeg kunnen warm houden.

Een duivenmelker is toch wel echt nauw verbonden met het klimaat.  ’s Ochtends op het werk hoor ik dan: ‘ik zag deze ochtend op het temperatuur schermpje van de auto, dat het toch wel -5 graden was!’ Dan denk ik, ja, dat heb ik wel gevoeld toen ik op de hokjes bezig was. 

De piepertjes die net zijn afgezet hebben ook geen klagen: houtkrulletjes liggen weelderig op de vloer in de hoeken en de allerkleinsten verdringen mekaar om toch maar een plekje in de zon te kunnen bemachtigen.  Ze weten best wel waar het goed is!

In tegenstelling tot vorig seizoen zijn er een 50-tal jonge duiven minder op het hok.  Wat een verademing! Niet enkel voor mezelf, maar ik zie dat de duiven er ook baat bij hebben.  Alle compartimenten van het 13 meter lange hok zijn in gebruik, maar er zitten een pak minder jongen op.  De duiven hebben keuze in overvloed en kunnen naar eigen goeddunken hun ‘stekje’ kiezen op het hok.  Ik geloof ook dat overbevolking een grote boosdoener is, zeker bij jonge duiven.  De duiven zitten ondertussen op ruimengeling.  Het moment van overschakelen had ik toch iets minder bruusk moeten doen: de laatste zak kweekmengeling was leeg en dan heb ik toch wat onbezonnen een zak ruimengeling in het vat gedaan.  ’s Avonds hebben ze de ruimengeling gekregen en ’s ochtends lagen er verschillen bakjes vol met overgegeven  graan!  Ik dacht al het ergste, maar tegen de avond waren ze al aangepast aan hun nieuwe voeder.  Dus, in het vervolg toch een paar dagen wat mengen en zo stilaan overschakelen.

De jaarse duivinnen zijn, op een paar dagen na, elke dag buiten geweest.   

  

We melken rustig verder!

 

Esther

 

www.esthervereecke.be

e mail: esthers-blog@hotmail.com

 

 

 

 

17. feb, 2018
17. feb, 2018

Op de duivenbeurs Fugare in Kortrijk Xpo merkte ik toch dat de duivensport nog leeft! Voor deze 8ste editie van Fugare was er veel volk op de been. De ene al wat jonger dan de andere, maar toch was het een mooie smeltkroes van duivenliefhebbers. Ik merk zelf ook hoe langer ik met de duiven bezig ben, hoe meer praatjes je hier en daar kunt maken. In het duivenseizoen is de competitiedrang grootser en daarom is het hier net wat meer ontspannend. Aan de vele standen werd er gepraat, vooral over de duiven, maar de sfeer was goed. Toch een paar opvallende zaken: standen waar volk staat, trekt nog meer volk! En ook…daar waar een knabbeltje en een drankje worden aangeboden, daar staat uiteraard het meeste volk. Sommige melkers kunnen niet lang blijven want moeten de duiven gaan verzorgen, anderen hebben familiale verplichtingen. Partners van duivenliefhebbers die dachten een mooi uitje te maken naar Kortrijk, hun vooruitzicht werd in de kiem gesmoord…manlief blijft onophoudelijk praatjes maken her en der en ja, het gaat dan weer over duiven. Als ze het op voorhand hadden geweten, waren ze naar Kortrijk stad geweest. En ik moet zeggen, het is een mooie en nette stad. Parkeren is er wel een dure aangelegenheid, maar voor de rest is er niets op aan te merken: leuke eet –en praatcaféetjes, mooie Grote Markt, de Broeltorens en een gezellig Begijnhof en ja hoor het K-shoppingcenter in het midden van de stad! Tevens het grootste binnenstedelijk winkelcentrum van West-Vlaanderen! Bovendien zitten alle leuke bezienswaardigheden op wandelafstand van elkaar.

Nu nog de duiven…

Op een paar koppeltjes na, is het kweken van de 2de ronde gedaan. De duivinnen hebben het supergoed gedaan en ook de duivers, die de laatste 14 dagen alleen voor de jongen hebben gezorgd, hebben het beste van zichzelf gegeven. Het resultaat mag er dan ook zijn: flinke jongen, die goed in hun vel zitten, die vlot mee eten en drinken. Wat ik niet zo graag zie is ‘luiheid en gemakzucht’ bij de jongen, of noemen we het ‘gebrek aan nieuwsgierigheid’. Jongen die speenklaar zijn, zouden toch al wat moeten uit de nestpan komen. Een koppel jongen, dat ook speenklaar is en zich met gemakzucht laat voederen door de hun vader… ik ben er toch niet gelukkig mee. De jongen die mij het meeste opvallen zijn de nieuwsgierige duifjes, de gekke toertjes maken op het hok, die aandachtig zitten rond te kijken en op het vensterschap naar buiten turen. Al mijn bevindingen, hoe gek dan ook, heb ik genoteerd in mijn ‘duivenagenda’ en tijdens of na het speelseizoen kan ik de balans opmaken, welke van mijn bevindingen correct zijn geweest.

De jonge duiven krijgen dit jaar voor de eerst keer ook duiventhee. Ik zag ’s ochtends dat er in het gangetje al een laagje pluimpjes lagen, dus waarom geen rui thee? De vliegduivinnen staan nu op gerst dieet, aangevuld met dezelfde thee. Hopelijk krijg ik die oude dons er nog uit vooral het hun beurt is om stilaan te beginnen trainen.

We melken rustig verder!

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com

 

Esther

31. jan, 2018

Eerste verkenning van de omgeving en de tweede ronde ringen…

De jongen van het eerste legsel zijn allemaal gespeend, meer zelfs, ze komen al buiten. Ik weet niet hoe jullie het aanvoelen, maar voor mij is dit een spannend moment.  Ze zijn al vertrouwd met het geluid van mijn ‘schudpotje’ en ‘komkom’, maar nog niet in die mate dat ze vlotjes terug binnenstormen wanneer ze het geluid horen. Ik riskeer het ook nog niet om ze ‘op hun honger’ te laten zitten.  De kleinsten moeten toch voldoende eten tot zich kunnen nemen, en liefst de hele dag door.  Ze zijn al gespeend, dus dat is al een periode dat ze een kleine terugvallen kunnen kennen en zo meer vatbaar zijn voor een aanslag op hun weerstand, met alle gevolgen van dien.

De eerste dagen zijn de jongen buiten geweest onder de bescherming van een kleine ren, maar nu de ren weg is, is er geen houden meer aan.  Van de ene valplank op de anderen, naar de dakgoot om zo toch de nok van het duivenhok te bereiken, toertjes maken rond het hok, waarbij ze dan nogal een harde landing meemaken, oefening baart kunst hè…

Ze slaan hun vleugeltjes uit, maken de gekste toertjes en sprongetjes en schrikken en zichtbaar zelf van dat ze kunnen vliegen. De kweek is goed meegevallen en met de mengeling die we nu voederen eten ze goed alle granen: grote en kleine. Het is de premium kweekmengeling van Beyers, bovendien in handige zakken van 20 kilo, wat het voor mij wat makkelijker maakt om te  dragen.  Vorige week had ik de duiven een kluitje aarde voorgeschoteld, met daarop wat muur (vogelmuur) gegroeid.  Na afgelopen zachte winter, staat mijn moestuintje staat nog vol van een zo kan ik daar gelijk komaf mee maken.  Voor de duiven is het  heilzaam: het is een soort tonicum.  Het bevat onder andere: magnesium, kalium, vitamine C, flavanoïde rutine…. Kan niet slecht zijn.  Bovendien is het voor de ‘opgesloten’ kwekers een fijne afleiding, ze kunnen er wat in pikken en zijn zo wat bezig. 

De kwekers brengen de tweede ronde jongen groot en daarna gaan ze uiteen. Tot hier toe rond de nestjes mooie droge  mestbolletjes en dat is het beste ook.  Nestjes waarbij het water zo rondstaat, daar heb ik zelf toch geen goede ervaringen mee. 

De laatste kampioenendagen zitten eraan te komen.  Toch wel enigszins anders dan de bijeenkomsten van duivenclubs kort na het duivenseizoen.  Er wordt nog weinig gepraat over de vluchten en de resultaten van vorig jaar, wat er misging en wat er beter kon.  De zinnen en de blikken van de meeste melkers zijn al gericht op het komende seizoen…. Er wordt gepraat over de kweek, of het al dan niet is meegevallen, ook plannen voor volgend seizoen komen aan bod, alsook de plannen van de KBDB of andere hotitems.    De boterhammetjes met kaas of kop, voor sommigen wat oubollig, maar ik vind het toch een fijne en lekkere traditie!

 

We melken rustig verder!

Esther

www.esthervereecke.be

email: esthers-blog@hotmail.com

 

 

7. jan, 2018

Het einde van het jaar en het begin van nieuw leven op het duivenhok…

Het begon al een jaarlijkse traditie te worden, maar met deze kweek komt er ‘kentering’ in!!  Normaal zien de eerste jongen het daglicht met kerstavond of kerstdag, echter dit jaar waren we een aantal dagen vroeger.  Toch ook een heel fijn moment, maar net niet zo speciaal als kerstavond.  Andere jaren ging ik tussen het klaarmaken van het avondeten (en het nippen van een aperitiefje) eventjes naar het hok ‘piepen’ of er nog geen gekipte eitjes waren…Bovendien zat ik er nu toch wel mee, of ik de jongen nog vlotjes kon ringen.  De ringen waren er 29 december, dus dat is goed gekomen. De kweek is goed verlopen.  De duiven hebben er dit jaar wel net iets langer over gedaan om hun eerste ei te leggen…het weer was dan ook vochtig en donker…. De kweekduivers werden bijgelicht en ze kregen wat extra kweekvitaminen, tarwekiemolie en al het nodige. Een deel van de kweekduivinnen heeft ondertussen terug eitjes gelegd en zo zijn ze bezig aan hun tweede en laatste nestje voor deze winter.   

Het hok voor de jonge duiven werd al in gereedheid gebracht, enkel nog maar  de drinkpotten vullen en granen in de eetbakken doen en ze kunnen hun nieuwe woonst verkennen! 

Een knallend uiteinde en een gezond nieuwjaar…

Met oudjaar, precies om 24u gingen er toch wel wat vuurpijlen de lucht in.  In deze tijden van GAS boetes begrijp ik het hele opzet van het vuurwerk niet zo goed…en ja een vuurtje maken, zelfs wat bladeren opstoken, het mag niet meer, maar dan wel vuurwerk afsteken waarbij niet alleen mensen maar ook dieren ongemak van hebben. Bij de milieu waarnemingen is er zelfs sprake van een  ‘periode van tijdelijk zeer verontreinigende lucht’ dit komt doordat er een soort ‘smog’ ontstaat door de vuurwerkrook en mist, sowieso aanwezig door het fijne stof….gezond kan het niet zijn, voor mens en dier.  Toen ik ’s ochtends in het duivenhok ging kijken, leek het alsof de duiven er geen last van hadden.  Ze deden rustig verder zoals de dag ervoor…

Hond Lena daarentegen was heel bang…ik probeer haar nu wat te ‘conditioneren’ door geregeld een YouTube vuurwerk filmpje te laten zien en horen, wie weet zal haar angst daardoor  verminderen.

Enfin, een goed voornemen voor dit jaar, het sporten wat onderhouden en mekaar het beste wensen!  Daar heb ik onlangs nog een staaltje van gehoord….duivenmelkers die over andere melkers commentaar geven omdat ze naar ‘hun mening’ teveel kwekers hebben, tja, waar zijn we mee bezig.  Laat toch elkeen zijn ding doen en van de duivensport genieten op zijn manier.  Zolang je er zelf geen last van hebt en jij moet de hokken niet schoonmaken en de duiven niet voederen, dan maakt het toch niet uit, denk ik dan.

Een ander goed voornemen, ja, misschien terug wat meer met de fiets naar het werk, kwestie van mijn bijdrage te doen aan het verminderen van de CO2 uitstoot te verminderen en daarbij horend het fijne stof….

 

We melken nog lang en gelukkig!!

Esther

www.esthervereecke.be

email: esthers-blog@hotmail.com