5. mei, 2017

Duiven verkiezen mooie kunstwerkjes..

Dan toch geen nieuwe duivenliefhebber in de familie!

 

Weet u nog, de 2 witte duifjes die mijn vader heeft geadopteerd. Wel, het verhaal is al ten einde. Na een weekje opgesloten te zitten, goed verzorgd en gevoederd heeft mijn vader hen de vrijheid gegeven. Het draadwerkje rond de ingang had hij in het duister weggenomen zodat ze ’s ochtends bij het krieken van de dag een kijkje konden nemen in hun nieuwe omgeving en… weg zijn ze. Ze gingen de lucht in en hij heeft ze niet meer gezien. Ze werden nochtans verzorgd als échte toppers, piksteen, mineraalmengsel, ruimengeling en snoepzaad…en veel aandacht. Goed geprobeerd en hopelijk kunnen ze ergens toch nog een tweede of derde thuis krijgen…

 

Opleren

 

De jonge duiven zijn we volop aan het opleren. Een paar keer hebben ik en de duiven geluk gehad. Het weer was redelijk goed maar kort na het lossen trok de hemel dicht: regen en hier en daar een opening in de wolken. De duiven zijn écht lang weggeweest. Toen werd het even stil en als ik naar het hok ging kijken had ik er geen goed gevoel bij. Geen enkele duif op het dak, geen enkele aan het rondvliegen en zelfs aan de deur van het hok hoorde ik geen gekoer of geronk… Voorzichtig en met een bang hartje de deur open en jaja, daar zaten ze allemaal. Ze zagen er een beetje beduusd en nat uit, maar het is goed gekomen. Ze hebben die dag heel veel geleerd en ja, ik heb ook geluk gehad. Dat kom je als melker toch ook elk jaar wel is tegen: de duiven gaan ‘lappen’ en … als ze net de lucht in zijn, of als je op terugweg bent dat je zo’n gevoel bekruipt van ‘dat had ik beter toch niet gedaan’.

 

Serre

 

Als de duiven verzorgd zijn, trek ik geregeld naar mijn serre. Ondertussen ziet alles er al goed groen uit, het staat er vol! Er is haast geen aarde meer zichtbaar: spinazie, wortelen, sla, rucola, tuinkers, …noem het maar op en het staat er wel ergens tussen. Binnenkort komt er nog meer kleur in de serre wanneer de tomatenplanten gaan bloeien en er tomaatjes aan de struik hangen. De spinazie bestemd voor een heerlijke ‘stoemp met worst’, maar ook de duiven krijgen er regelmatig een plant van voorgeschoteld en ze eten er gretig van.

 

Voor u gelezen: duiven verkiezen mooie kunstwerkjes

 

Duiven zijn tot meer in staat dan graan te pikken uit de handen van toeristen of griezelige omaatjes, dat wisten we al dat ze een bijna onfeilbaar oriëntatie vermogen hebben maar zelfs nog meer dan dat. Japanse onderzoekers toonden aan dat duiven het verschil zien tussen mooie en lelijke kunstwerkjes. Dat is behoorlijk straf want de vogels moeten daarvoor eerst de criteria aanleren die wij hanteren om iets mooi of lelijk te vinden. Eerst lieten ze vrijwilligers kindertekeningen inschatten als mooi of lelijk. Daarna toonden ze de tekeningen op een computerscherm aan een stelletje duiven. Pikten ze op een mooie tekening, dan kregen de duiven graantjes. Een lelijke tekening leverde niets op. Om de een of andere reden hadden de duiven snel door welke tekeningen voedsel opleverden en welke niet. Dan waren de kinderen aan de beurt. Ze maakten nieuwe mooie tekeningen. Of lelijke, afhankelijk van hun talent en vooral de beoordeling van vrijwilligers. De duiven hadden de prentjes nog nooit eerder gezien. Toch slaagden ze er feilloos in om de mooie van de lelijke te onderscheiden en hun buikje rond te eten. Dat wetenschappers nog even de grootte van de tekeningen en hun grijswaarden ervan aanpasten, vormde geen probleem voor de ‘connaisseur-duiven’. Ze kunnen zich de criteria eigen maken die wij, mensen, gebruiken om een tekening mooi of lelijk te klasseren. Indrukwekkend, zeker omdat wij niet eens zelf weten welke maatstaven we hanteren. Vaak vinden we iets gewoon mooi of lelijk.

 

We melken nog lang en gelukkig.

Esther

www.esthervereecke.be

e mail: esthers-blog@hotmail.com