1. jun, 2017

Bourges en de eerste Quiévrain met de jonge duiven!

Bourges, ik kan er altijd zo naar uitkijken. Het is toch een beetje de Koninginnerit van de duivensport, oubollig, kan me niet deren, het heeft wel iets. En ja, de jaarse en oude duiven zouden er ‘toppie klaar’ voor moeten zijn, maar dat lukt niet altijd. Deze keer waren ze wel in orde, maar we hadden geen topprestaties in het vooruitzicht. Bij het afgeven van de duivinnen waren ze verbazingwekkend  goed in ‘forme’. Ze voelden goed warm en een beetje ‘klam’, wat wel beter kon. Op de dag van Bourges ware de trouwe ‘letters’ weer op post, alsook enkel niet-duivenmelkers. Ze wilden wel echt eens weten wat er te beleven valt bij een duivenmelker op zaterdagmiddag…wachten op de duiven en wat bij keuvelen. Het was weer gezellig, er werd over van alles en nog wat gepraat en dan de eerste duif…de eerst getekende oude duivin duikelde op de plank en binnen! Goed voor een 10de provinciaal. De duivinnen hebben het goed gedaan met 4 vroege duiven.

Jonge duiven…

Met de jonge duiven is het al wat geweest. Vorige week hadden we alle jongen ‘ingepakt’ om naar het lokaal te brengen voor een oefendracht van 100 km…nog even de meteowebsites checken en tja…een strakke NO-wind met windkracht 2 à 3 en dan nog eens die hitte erbovenop…dus… kruiwagen met alle manden terug naar het hok en netjes alles terug losgelaten op het hok. Het was geen foute beslissing. De weekvlucht is een hele zware geweest waar veel jongen zijn achtergebleven. De eerste vlucht en dan zo’n straf weer, daar pas ik liever voor. Na wat afwachten zijn de jongen daarna toch mee geweest op hun eerste Quiévrain…en ja hoor, het ging vlot: 12 duiven op dezelfde minuut dan mogen we niet klagen hè. Hugo en ik zegden tegen mekaar ‘ja, het is vertrokken nu’, een moment om toch elk seizoen naar uit te kijken. De jongen worden nog altijd verduisterd en bij thuiskomst van hun eerste 100 km vluchtje, stonden er overal doosjes klaar om te paren. Ik wacht elk jaar totdat de jongen 100 km gevlogen hebben en dan zal ik ze pas motiveren om koppeltjes te vormen. Tja, al die verliefde kopjes op hol, ik heb er toch wat schrik voor dat ze dan niet meer goed nadenken en verloren geraken of ergen tegenaan vliegen. Nu ze 100 km gevlogen hebben, heb ik er zelf meer vertrouwen in dat ze het kunnen en wil nu zo snel mogelijk veel koppeltjes. Sommigen hebben hier en daar al zelf wat nest gemaakt…In het inkomhalletje ligt wat krantenpapier op de grond. De meest felle koppeltjes zijn er zelfs in geslaagd om repeltjes papier af te scheuren en zo in hun nestbakje te verzamelen!

Op het hok zit een nieuw duifje, Holly! Het is geen sportduif, maar een ‘lokkertje’. Ik heb het van een bevriende melker gekregen en ben er echt blij mee. Het kleine diertje zit tussen de andere duiven… het is gewoon bestemd om ‘rotverwend’ te worden. Of het écht de job van ‘lokker’ gaat uitoefenen weet ik nog niet… Het is toch een schoon hè.

 

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

www.esthervereecke.be

email: esthers-blog@hotmail.com