29. jun, 2017

Argenton goed gepakt en te laat voor Quiévrain…

Argenton liep als een trein, met een overwinning in mijn club: 1-3-4-7… (9/10 jaarlingen) Provinciaal: 20,46,52,79 en 55ste nationaal mogen we spreken van een geslaagd weekend! De jaarse duivinnen doen het supergoed en hebben, in tegenstelling tot Bourges, de oude duivinnen ‘bijgebeend’. De duivinnen verzorg ik al échte prinsessen, ik ben er dan ook fier op. De week voor Argenton waren ze nog eens extra opgelaten en dat heeft blijkbaar geen slecht aan gedaan. Hopelijk kunnen ze in deze stijl nog wat verdergaan. Ik besef ook wel dat het geen verduisterde, nog bijgelichte duiven zijn die al van bij de seizoenstart meegaan, dus hun forme zal niet blijven aanhouden. We zien wel wat ze nog in petto hebben. Tijdens de afgelopen week heb ik alle jonge duiven nog een meegegeven op Quiévrain. In mijn duivenbond Onze-Lieve-Vrouw Waver was het weekspel, dus de uitgelezen kan om ze daar naartoe te brengen. Vermits de ochtend druilerig en donker was, ging ik ondertussen aan het poetsen. Hier en daar wat op rommelen, een buurvrouw die op bezoek kwam. En gezellig zaten we daar te kletsen, … ondertussen stond het scherm van de lossingen open…en ja hoor…om 13.51 uur kwam daar de mededeling dat de lossing werd uitgesteld tot morgen….één detail, ik had niet naar de website van convoyeur Lathouwers gekeken en ja, ik had bij het stofzuigen ook een telefoontje gemist van onze voorzitter Eddy…’Esther, ik hoop dat je het weet, maar de duiven zijn los van 13.00uur’ en nee…ik wist het niet, té druk aan het kletsen en het poetsen en nee, mijn constateerplaten waren nog niet opgestart en nee, mijn klok was nog niet aangesloten… verloren moeite dus! De eerste duiven waren al thuis en de volgende waren aan het landen. Toen ik een kijkje ging nemen op het hok waren er al 47 terug thuis. Het is mij dus ook overkomen, géén enkele duif gepakt van de 68 getekende duiven. Het gaat mij nooit meer overkomen hoop ik en ja, dat ze eens lachten in het lokaal, ik kan het begrijpen.

Je ziet, een vrouw als duivenmelker het is toch allemaal niet zo eenvoudig, tussendoor moet het huishouden ook nog een beetje draaiende gehouden worden en moet de boel ook netjes aan de kant. Mannen hebben dat probleem misschien niet zo zeer, alhoewel, ik denk bij de duivenmannen dat er toch ook al ‘nieuwe mannen’ tussen zitten.

De jonge duiven hebben hun eerste halve fond vlucht achter de rug. Door een aangepast vluchtprogramma hadden sommige duiven enkel vier 100 km vluchten gedaan en zijn ze zonder de 200 km vlucht van Noyon, rechtstreeks naar Melun (303 km) doorgeschoven. Uiteindelijk zijn er slechts een paar duifjes die niet thuisgeraakt zijn. Ik was wel echt benieuwd welke duiven er bij deze achterblijvers zaten: diegene die netjes de overstap van 100 – 200 naar 300 km gemaakt hebben of de anderen van 100 naar 300 km. Wel, de conclusie is, dat diegene die van 100 naar 300 km zijn gegaan allemaal terug thuis zijn! Ik zou het niet aanraden, maar door omstandigheden hebben we dit programma moeten vliegen.

Trouwens, wisten jullie dat er in Halen een duivenmelker woont, een ‘duivenopvangcentrum’  heeft opgericht. Ik ben er een verloren duif gaan terughalen en voor de prijs van 4 euro heb ik ze terug meegekregen. Blijkbaar was dit zijn ‘officiële tarief’… Enfin, ik was toch blij dat ik het duifje terug in mijn bezit had. Er bestaan toch nog echte dierenvrienden hè…

We melken nog lang en gelukkig.

 

Esther Vereecke

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com