11. jul, 2017

Meegeven of niet en kop op na tegenslag...

Weekend! ' s Ochtends bij mijn eerste tas koffie toch even checken of de duiven a gelost zijn... En ja hoor de halve fond is na een nachtje overzitten al los van 7.30 uur. Terwijl ik de buienradars even overloop, bekruipt mij het gevoel dat dit niet goed is. De jongen duiven hebben we na veel wikken en wegen dan toch maar ingekorfd op de halve fond, met het vooruitzicht dat ze zaterdag worden ingehouden, om dan op zondag te kunnen lossen. Hun kropjes waren goed gevuld en drinken hadden ze ook goed gedaan. In het duivenlokaal vroegen sommigen 'heb je geen schrik'...waarop ik zei, 'hopelijk lossen ze zondag'...en zo verliep het ook.

De rest moet ik jullie niet vertellen want een heel deel duiven zijn nog achtergebleven in dit slechte weer. Degene die het hok hebben bereikt waren net sponsjes, helemaal nat en uitgeregend. Droevige taferelen zijn dat. Zo lang mee bezig geweest, aan gekweekt, uitgelaten, opgeleerd en dan zomaar weg. Het is zelfs geen selectie te noemen, maar een serieuze opdoffer.

De dag nadien: op de middengang van het hok is alles rustig, het is er gewoon stil...geen koerende duiven, maar veel te stil om goed te zijn. Een deel duiven minder en de thuiskomers zitten stilletjes in het bakje of op de kapjes... hopelijk komt dit nog goed. De duiven gaan trainen zal deze week niet aan de orde zijn. Wanneer ik ze uitlaat, vliegen ze door het ene raam buiten en haast direct zijn er een paar die door het andere raam terug naar het hok spurten. Hopeloos lijkt het de eerste dagen. Ik probeer ze met omega 3-6-9 olie wat terug op hun punt te krijgen. Vijf dagen Fortipur in het drinkwater (De Reiger) gaf merkelijk beterschap. Het zijn kruidenextracten die het immuunsysteem versterken en de lever ondersteunen. Het weekend erop zijn allemaal al goed bekomen, maar heb ik ze toch thuisgehouden van alle wedstrijden. Of ik hier goed aan doe zullen we binnenkort wel zien. Een klein trainingsvluchtje om hun vertrouwen wat te herstellen alsook dat ze bij hun partners kunnen thuiskomen heeft hen goedgedaan. 

Ondertussen zitten er 3 lokkertjes op het hok. Ik oefen ze geregeld door hen naar de valplanken te laten vliegen. Het werkt wel echt, wanneer een duif bij thuiskomst het lokkertje opmerkt dat naar de trengels vliegt, valt de duif direct op de plank! Eén lokkertje heeft toch meer zin in vrijheid en vliegt geregeld mee het dak op. Een beetje extra training zal nodig zijn om hem wat in te tomen en zijn 'job' goed te laten uitoefenen! Een bijkomend probleem is dat de miniduifjes door de trengels kunnen kruipen en dan plots buiten aan rondparaderen.

Met de warme dagen heb ik het muggengaas op de schuifplafonds wat meer opgerold, zodat er meer zuurstof in het hok kan zodat de duiven wat meer lucht krijgen.

De jaarse en oude weduwduivinnen hebben er al een heel programma opzitten. Ik probeer ze nog een keer op Argenton mee te geven en dan zien we wel. Als hun forme afneemt dan ga ik ze niet meer op een nestje brengen zoals vorig seizoen, maar dan hebben ze hun best gedaan en mogen ze op rust. Vervolgens kan ik het andere hokje duivinnen op gang trekken. Het zijn 5 jaarlingen die mee verduisterd zijn zoals de jonge duiven. Ze gaan mee hetzelfde parcours als de jongen vliegen, met dat verschil dat ze niet worden bijgelicht.

 

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com