25. jul, 2017

Vluchten vlot verlopen en goed gespeeld...

Na de heftige opdoffer van Noyon zijn de duifjes toch nog net op tijd gerecupereerd om vrijdag ingekorfd te worden voor Chevrainvilliers (347km).  De duiven hadden het lastig gehad op de ‘overzit vlucht’ van Noyon.  Een extra nacht in de manden, is ook extra belastend voor de duiven en zoals dat bij vitesse is...veel duiven in de manden, geen eten, laat staan drinken, dat eist zijn tol.  Zoals bij elk dier zal het ontbreken van drinken wel de zwaarste beproeving geweest zijn. Op de fonddrachten zal het hopelijk wel anders zijn, anders zouden de dieren gewoon niet thuisgeraken.

De jonge duivinnen en de duivers werden elks in een ander lokaal ingekorfd.  Kwestie dat we een beetje kunnen spreiden en ja, elk lokaal heeft zijn eigen wedstrijdverloop.  Het was voor de verandering eens 'normaal' duivenweer op een zaterdag en de vluchten zijn dan ook eens vlot verlopen.  Geen regen, lage wolken of gedonder, maar een stevig briesje achter de duiven, wat de snelheden boven de 1700m/minuut gaf.  De duivers waren naar mijn mening minder in forme dan hun partners.   Met de duivers behaalden we toch de 1ste prijs op 1013 jongen (regio Mechelen – Chevrainvilliers).  De duivinnen kwamen regelmatiger naar huis, maar toch minder snel, hier dus geen kopduif.  Alle duiven zijn terug thuis, voor de verandering!  Vermits er nog niet echt veel koppeltjes waren, ging de schuifdeur pas zondagavond terug dicht.  De jonge duiven hebben zich kunnen amuseren en het heeft geholpen, op de vloer en de zitkapjes waren minder duiven te zien, maar in de nestbakjes zaten er meer verscholen, wat toch de bedoeling is.  Ze hebben het hele weekend binnen en buiten kunnen lopen naar hartelust, samen met hun liefjes eens uitvliegen, badje nemen.  Hopelijk kunnen ze zo wat ontstressen en er nu volle bak voor gaan.

De jonge duivers zijn 'echte duivers aan het worden', ze vliegen sinds een paar dagen echt anders: aanvliegen, wegtrekken, even terug komen kijken boven het hok, wat rondzweven boven het bos, her en der hangen ze in de lucht een show te geven…mooi om naar te kijken.  In hun nestbakken liggen ze rustig op één vleugel te slapen, vooraan in hun bak.   Zo ziet elke melker het graag. 

De verduisterde jaarse duivinnen die geraken niet goed op gang.  Ze moeten mee het programma van de jonge vliegen, maar hebben er blijkbaar niet veel zin in... ze komen vlot terug thuis maar niet vroeg genoeg.   Waar ik aanvankelijk geen plannen had om bij te lichten, hebben we op hun hokje dan toch ook maar een daglamp met timer geïnstalleerd.  Vrij eenvoudig in elkaar te steken, althans voor mijn compagnon Hugo.  Bijlichten is hier misschien al wat te laat, maar ik ga het toch nog proberen.  Misschien worden ze dan toch iets heviger.  Uiteindelijk zijn dit duivinnen die vorig jaar enkel een paar vluchten van 200 km hebben gevlogen.  Ze hebben toen geen supervroege prijzen gevlogen, maar ik wou het toch eens proberen om met een 'latere ploeg' aan de slag te gaan. Veel viel er dus niet te selecteren maar een klein ploegje heb ik overgehouden, de keuze was hier dan ook beperkt, maar misschien dat ze zich alsnog kunnen bewijzen, nog even geduld.

Op de nationale vlucht van Argenton  behaalden we ook de eerste plaats (1/98 jaarlingen, Zuiderbond Mechelen).   Of deze duivinnen nog mee naar Bourges gaan dat moet ik volgende week nog bekijken.  Ze hebben nu geen zware Argenton gehad, dus misschien kunnen ze nog een laatste keer mee. Ik zal er nog eens een 'praatje' mee gaan doen.

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

 

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com