9. aug, 2017

Uitgestelde Bourges is toch nog vlot verlopen…

De jonge duiven werden ingekorfd voor Bourges. Mijn grootste bekommernis was de extra nacht mand en de stress die ze daarmee krijgen! Twee nachten mand is al een beproeving voor de duiven maar die extra nacht overzitten zou het wel tot een hele lastige Bourges kunnen maken. De jongen hebben wel al eens twee nachten in de mand gezeten wanneer Noyon werd uitgesteld… maar dit is wel voor een kortere vlucht. Wanneer ik aan dit blogje aan het schrijven ben is het zaterdagavond… de regen gutst met momenten recht naar beneden, hopelijk zal de vlucht wat vlot verlopen.

De voorbereiding voor de eerste nationale vlucht had naar mijn gevoel beter kunnen zijn. Nog een extra halve fond vlucht had mij toch meer vertrouwen gegeven, maar ja… met wat doe je soms goed of niet goed. Dat is duivenmelken toch? Wikken en wegen en dan moet je toch beslissen welke weg je gaat inslaan.

Zondagochtend dan toch de mededeling dat Bourges om 8u werd gelost… het zonnetje schijnt ook in Beerzel met een klein beetje zuidwestenwind eronder….dat komt hopelijk wel goed.

De jonge duiven komen vrij vlot terug maar hangen onophoudelijk aan de drinkpot. De jaarlingen hebben de 3 nachten mand zonder problemen kunnen doorstaan. Zowel met de jaarlingen als met de jonge duiven staan we op de 1ste plaats in onze club. De jaarlingen hebben het zelfs heel goed gedaan: 10/13 heeft prijs. Provinciaal beginnen we met een 55ste plaats.

Wat me het meest verwonderde was dat de jaarlingen van het tuinhuisje, ondertussen nog maar een ploegje van 5 duiven, het echt goed heeft gedaan. Het zijn verduisterde en bijgelichte jaarse duivinnen, maar tot op heden zonder veel succes. Ze zijn goed aangepaard en komen fris terug thuis, maar wel té laat. We hebben dan toch maar besloten om ze naar Bourges te sturen en…met succes… ze hebben het nog nooit zo goed gedaan.

Nog een verrassing was onze eerste duivin op Bourges genaamd ‘Doggy’. Ze heeft nog niet echt vroege resultaten gevlogen, maar toch is ze een mooie duivin. Nu kwam ze als eerste toe! We waren echt verbaasd. Haar naam heeft ze te danken aan een kleine anekdote: toen ze de eerste keer buitenkwam was ze op het gras terechtgekomen. Hond Lena had haar direct opgemerkt en was met haar aan het ‘spelen’ gegaan. Ze had het duifje over het natte gras heen en weer gerold, met haar poot haar proberen te ‘aaien’… het kleine duifje was helemaal door elkaar geschud en was toch zo slim geweest om stilletjes te blijven zitten, in de hoop dat de hond haar met rust zou laten. Het heeft daar toch zo een dag stilletjes op het hok gezeten maar na verloop van tijd was ze er helemaal bovenop, vandaar haar naam ‘Doggy’. Hond Lena gaat nu soms nog mee op het hok tussen de duiven, of ze staat in de gang te kijken, met haar kop tussen de schuifdeur. Ze laat alle duifjes netjes met rust, enkel wat snuffelen en rondkijken en ja…soms eet ze duivenmest, bah!

Stadsduif

Als je zo kijkt wat het aanbod is aan duivenmengelingen, voedingssupplementen… voedingsschema’s, er lijkt geen einde aan te komen, maar sommige duiven die moeten het met veel minder stellen. Toen mijn vader onlangs in Antwerpen was, kreeg hij een duif in de gaten. Ze was erin geslaagd om een hele korst brood mee te nemen rond haar nek. Door haar gulzigheid had ze het boterhammetje doormidden gepikt en had er zo een halsketting van gemaakt, de andere duiven probeerden haar te belagen maar…ze vloog gewoon weg met haar ‘lunchpakketje’.

We melken nog lang en gelukkig!

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com