6. sep, 2017

Seizoenseinde en herfst zijn op komst…

De kachel moet nog net niet gaan branden, maar het zou de donkere avonden toch al iets prettiger maken. De temperatuur gaat naar beneden, de dagen worden korter… Het licht op het hok brandt nog voor een laatste week. Na de inkorving van Châteauroux gaat het licht uit en zit mijn duivenseizoen erop. Ten minste het ‘spelen’ zit erop.

Jaarlingen

De jaarse weduwduivinnen zijn al goed in de rui. Wanneer ik ’s ochtends het hok opentrek, vliegen de pluimen en pennen mij tegemoet. De duifjes zien er niet uit, maar ze ruien goed en dat zie ik toch graag. Voor hen zit het seizoen erop en wanneer het weer het toelaat, kunnen ze genieten van een relaxed vluchtje rond het hok.

De jaarse duivinnen hebben het goed gedaan: in het Nationaal Kampioenschap Grote Halve Fond jaarlingen zitten we op een mooie 20ste plaats en voor het Nationaal Kampioenschap asduif Grote Halve Fond jaarlingen op een verdienstelijke 23ste plaats dit met duivin 16-6155435 (zie rubriek stamboom)

Jonge duiven

De jonge duiven moeten nog 1 keer mee naar Châteauroux. Het was deze keer toch moeilijker om hen nog eens ‘op te laden’. Een trainingsvluchtje in het begin van de week kon nog nipt met het duistere weer. Duivers en duivinnen werden apart gelost, maar door het slechte binnenkomen konden een aantal duiven genieten van het blijde weerzien met hun partner. Hun geluk was van korte duur want van zodra ze binnenkwamen werden ze apart gezet: duivers / duivinnen. Het minder goed binnenkomen, baart me toch wat zorgen. Voor de inkorving van hun laatste vlucht ga ik het hele hok openzetten, alle schuifdeuren open en laat ze dan maar doen. Ook het hokje dat tot hier toe enkel halve fond heeft gevlogen, zal nu ook eens ingekorfd worden voor de nationale vlucht. Een strenge selectie die toch noodzakelijk is. Het zijn duiven die afstammen van korte afstandsduiven. Ze zijn allemaal snel, maar slechts enkelen kunnen ook de verdere afstand of wat minder goed weer af. Het is voor mij ook moeilijk om dit te doen, omdat het kan zijn dat sommigen de eindstreep niet gaan halen. Niet om mijn geweten te sussen, maar je moet weten dat enkel degene die de halve fond goed verteren, worden ingekorfd. De duifjes moeten tip top in orde zijn en dan kunnen ze zich helemaal geven voor wat ze waard zijn.

Schuifdeur

Het systeem met de ‘schuifdeur’ is bij mij en ook bij vele andere melkers, toch niet zo ideaal gebleken dit seizoen; bij verliezen zijn sommigen koppeltjes verloren en dan moeten ze terug aanparen of sommigen treuren, wat niet bevorderlijk is voor de form en de motivatie. Ik ga alles na het duivenseizoen toch eens overpeinzen en misschien de jonge duiven met vaste partner proberen te spelen. Wat minder jongen en dan elke jonge duiver en jonge duivin aanparen met een oudere partner. Misschien probeer ik het zo wel eens. Om dit optimaal te kunnen doen, moet ik misschien nog wat kleine aanpassingen doen aan mijn hok…maar daar ga ik hier nog even over stilzwijgen.

Belgian Master

Over de Belgian Master valt er weinig te zeggen… er was dan ook weinig te zien… Hopelijk kunnen ze door een andere manier van spelen, opleren, toch tot een beter resultaat komen en…uiteraard, het moet een beetje meezitten ook en een portie geluk kan wonderen doen.

We melken nog lang en gelukkig.

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com