14. nov, 2017

Koppelen op papier en weldra in het echt…

Het kweekseizoen staat nu wel echt voor de deur. De duivers hebben allemaal hun vaste bak gekozen en verdedigen deze dan ook met veel pit! Een jonge bevlogen duiver, heeft zelfs een bak op de bovenste rij weten te veroveren, wat ik toch graag zie. Vermits er voor volgend seizoen enkel gespeeld wordt met een jaarse duivinnenploeg, waarbij de oude duivinnen naar het kweekhok zijn doorgeschoven, is er dus wel wat nieuw bloed op het hok bijgekomen. Dus, toch wel wat extra mogelijkheden om nieuwe koppeltjes te vormen. Voor de winterkweek wordt hier niet aan inteelt gedaan. Tijdens de zomermaanden zal ik wel een aantal koppeltjes proberen te kweken: vader/dochter, kleindochter/grootvader enz.…ik heb dit nog nooit geprobeerd, wel al wat over gelezen. Een 8-tal koppeltjes staan ondertussen op ‘papier’ al gekoppeld. De andere die moet ik nog in de hand nemen en dan duif per duif eens bekijken wie er goed zou ‘matchen’. Het uiteen trekken van koppeltjes waar de betere duiven uitkomen, da’s ook een dilemma; er kunnen nog goede uitkomen of zelfs betere, maar het kan evengoed zijn dat dit koppel nooit meer een goede jonge duif geeft. Wanneer je zo’n goede duif hebt gekweekt, ben je geneigd om het koppel terug samen te zetten, terwijl er dan misschien andere duiven op het hok zijn, waarvan je denkt ‘goh, wat zou dat geven als we die eens koppelen’… dat zijn zaken waar je eindeloos over kan denken en ja, praten ook. Uiteindelijk zien wij als melker enkel maar de bouw van de duif, het model, en soms ook de vliegprestaties en de andere ‘familieleden’ van die bloedlijn. Daarentegen, het innerlijke: karakter, verstand, doorzettingsvermogen, daar weten we niets van. Iedereen praat graag over die ene, supergoede duif : ‘mijne goeie, mijn beste’. Als je het mag geloven ontstaat een ‘gouden kweekoppel’ meestal per toeval…

Wie weet, als ik alles heb gekoppeld en er zitten nog een paar duifjes in de mand, tja, we zullen die dan maar samenzetten, mocht het zo zijn dat het een schot in de roos is, dan horen jullie het nog.

Als alles gekoppeld is kan ik er wel van genieten om dan alle kersverse koppeltjes eens te bekijken. Het doet deugd om dan te kunnen zeggen: goh, da’s een schoon koppeltje hè, die gaan reuzegoed bij elkaar!

Duiven en tatoeages

In deze tijd zijn tatoeages niet meer weg te denken, je zou ze misschien niet direct associëren met duivenmelkers, maar ik merk toch dat ‘duiven’ of ‘duivenvleugels’ wel zeer gegeerd zijn om te laten tatoeëren. Duiven of vleugels doen mensen toch hunkeren naar vrijheid, zelfstandigheid of het avontuur van reizen… en geef toe, vermits het merendeel van de lezers toch een mannelijk publiek is, wie kan er niet genieten van een mooie pluim (foto).

Ik zal maar opletten wat ik schrijf want ‘grensoverschrijdende en seksistische opmerking’ zijn dezer dagen uit den boze… je kan er serieus wat problemen mee krijgen….

We melken nog lang en gelukkig.

Esther

www.esthervereecke.be

esthers-blog@hotmail.com