4. nov, 2018

Schrijversblok …nieuwe inspiratie, nieuwe kweekseizoen..

Na een tijdje van stilte en misschien wel een ‘schrijversblok’ had ik toch de behoefte om een nieuwe blog te maken. Volgens Wikipedia: ‘ Schrijversblok is het tijdelijke onvermogen van een schrijver of componist om tot schrijven te komen. Het schrijfproces verloopt deels onwillekeurig. De schrijver is gedeeltelijk afhankelijk van factoren die niet onder zijn controle vallen, wat soms leidt tot een verlies van inspiratie’… nogal omslachtig uitgelegd, maar ja, zo voelde het.

Ook het afgelopen duivenseizoen is gepasseerd en ja, 7 eerste prijzen, een 12de nationale plaats bij de jaarlingen….maar toch niet helemaal zoals ik het liever had gezien, hoe zeggen ze dat ‘duivenmelker in forme en de duiven volgen…’.

Ondank dat het schrijven en het bloggen wat is stilgevallen, ben ik in elk geval ‘in stilte’ blijven ‘verder melken’.

Een  nieuw kweekseizoen staat voor de deur en nieuwe moed en ja hoor, plezier aan de duiven heb ik nog altijd. Ik zou ze ook niet kunnen missen…

Duiven zijn ondertussen geselecteerd en de jaarse en de jonge duivinnen zitten sinds deze week op hun hok waar ze als jaarling zullen gespeeld worden. Ze zijn voorlopig met zo’n 16 duivinnen. De partners van deze vliegduivinnen zitten ook al op hun hok en kunnen dus hun nestbak kiezen. Het gaat verrassend vlot, zonder al té veel kabaal. Het lijkt erop alsof ze weten wat er van hen wordt verwacht… Deze hokjes zijn al van boven tot onder, binnenstebuiten etc.… schoongemaakt en ontsmet. Virkon S in de rugsproeier en alles moest eraan geloven, dan goed drogen, hokwit erover en alles ziet er perfect uit, naar m’n zin.

De duiven komen nu niet zo veel meer buiten, ik pak ze ook niet veel vast. De meesten staat op hun laatste of voorlaatste pen, ik wil zeker niet dat ze deze beschadigen, dus laat ik ze rustig zitten.

 

Gebouwd, gemetst, geknutseld…nieuwe kweekren!

Ondertussen hebben we ook aan een nieuwe kweekren gewerkt. Ja, ik noem het een kweekren, want kweken heb ik sinds mijn start als duivenliefhebber altijd in een ren of volière gedaan en daar ben ik nog steeds tevreden mee.

Een bestaand afdak dat niet écht werd gebruikt, is omgebouwd tot ‘kweekren’. Zeker niet met de bedoeling om ‘meer’ duiven te houden, maar wel op de duiven meer ruimte en bewegingsvrijheid te geven. Je weet, ik heb het er moeilijk mee om duiven op te sluiten. Soms kun je niet anders, weet ik ook wel, maar dat maakt het daarom niet makkelijker. Deze ren is 6 meter op 3 meter en meer bijna 3 meter hoog. In de voorkant werd een draadpaneel gemaakt zodat ze veel lucht en licht hebben. De ochtendzon en de middagzon zal hen goeddoen! Er zal plaats zijn voor 27 koppels, maar nee hoor, zoveel komen er niet. De ren werkt gemaakt door ‘gezamenlijke krachten’, we hebben er met z’n allen aan gewerkt en het resultaat mag er zijn….

Tussendoor heb ik met Hugo nog een bezoek gebracht aan de duivenbeurs in Kassel. En ja hoor, duivensport leeft nog volop! We hebben er gepraat met binnen –en buitenlandse duivenvrienden, erg gezellig en voor herhaling vatbaar!

Tot binnenkort!

 

Esther