Wasspeldje, een duivenring ...

16. mrt, 2020

Een pandemie, zo ingrijpend is Corona ondertussen geworden.  Ik ging er eerst niets over schrijven, maar het heeft toch ook zijn weerslag op de duivensport.

De meeste duivenliefhebbers vallen sowieso in de risicogroep.  Niet alleen qua leeftijd maar ook luchtwegenproblemen doen er geen goed aan.  Hoe dikwijls hoor je niet dat duivenmelkers te kampen hebben met longaandoeningen of ademhalingsproblemen.  Zelf  heb ik het ook al ondervonden dat verkoudheden een tijdje langer durven aanslepen dan het normaal hoort.   Een stofmasker en ja, handen goed wassen na de verzorging van de duiven, andere kleding aandoen... het risico toch wat beperken!

Doordat de start van het duivenseizoen nu ook is uitgesteld, weet ik nog niet goed hoe ik mijn weduwduivinnen ga klaarmaken om het seizoen aan te vatten.   We weten niet precies wanneer er terug mag gespeeld worden. 

De duivinnen vliegen momenteel elke dag uit en zitten nog steeds los.  In tegenstelling tot de eerste dagen na hun nestje, dat ze voordurend aan de schuifdeur wat treurden, lijken ze nu vergeten te zijn dat er naast hun compartiment een 'duivergedeelte' is met woonbakken, waar ze werden gekoppeld.  Het is rustig op het hok, daar de duivers ergens anders zitten en niet in hun woonbakken zitten te ronken.  Een ander aspect: terug koppelen of niet?  Omdat ze nu goed vliegen, twijfel ik om ze terug echt nest te laten maken.    Misschien is een weekendje bij elkaar laten logeren al lang genoeg om ze goed aan te paren.  Ik vrees altijd dat ze een 'dipje' gaan krijgen, of wat 'liefdes -of nestverdriet', hoe je het ook kan noemen.

De duivinnen zelf vliegen goed en zonder vlag.  Ze vliegen graag en gaan met hun kladje laag boven het bos hangen, wat ik heel graag zie.  Ik voeder ze licht, ze krijgen een half rui met half gerst.  Ze zitten mooi in het vlees en met deze mengeling komen ze nog even toe en kan ik ze voorlopig wat rustig houden.

Op momenten als deze, beseft een mens wel écht dat duivensport en alles erbij toch wat naar de achtergrond schuift en dat er andere zaken prioriteit krijgen....

15. mrt, 2020

Eindelijk hoef ik niet meer naar een lege betonvloer te kijken, maar staat er nu een voilière.  De duiven hebben wat meer ruimte om eens over en weer te fladderen.  Diegenen die mijn blog al eens lezen, en misschien mij al een beetje kennen...die weten dat ik het nog steeds moeilijk heb met 'opgesloten duiven'.  Daar waar dit voor sommige duivenmelkers heel gewoon en vanzelfsprekend is, dat wringt bij mij nog steeds.   De voilière werd geplaatst in sandwichpanelen.  Vooraan is de ren opengewerkt met kleinmazige draad, zodat marters en ander ongedierte geen toegang kan krijgen tot de ren.     Het wachten werd ruimschoots beloond.    Omdat de plaatsing wat vertraging had,  gingen de duiven ondertussen op 'logement' bij Hugo.   Toen ik ze ging terughalen keken ze maar vreemd, ze waren het daar al goed gewoon! 

 

 

21. feb, 2020

De jongen van de weduwduivinnen en de eerste ronde zitten sinds deze week bij elkaar.  Een iets andere strategie dan vorig seizoen, waar ik ze pas veel later op het seizoen heb samengevoegd.  Een klein groepje vroege jongen begint al in een soort 'kladvorm' te vliegen, wat me veel plezier doet.  Het was dus tijd om een beslissing te nemen.  Het volledige duivenhok staat nu in verbinding met elkaar en de duiven kunnen ongestoord het hele hok gebruiken. 

Echt fijn om te zien dat de duiven 'nieuwsgierig' zijn om het hok te verkennen en alle hoekjes en kanten te checken op zitcomfort.  Voor mij een mooi schouwspel dat ik graag aanzie... en ja, de tijd soms uit het oog verlies.  

De geautomatiseerde 'kippenluikjes' doen goed hun werk en zo kunnen de duiven zelfstandig buiten op bepaalde tijdstippen.  Wat eerst onmogelijk leek, blijkt nu vanzelfsprekend te zijn: het luikje gaat omhoog en de duiven vliegen één voor een op het plankje ervoor om zo buiten te spurten!  Ze kennen ook geen andere in -en uitgang.

De aluminium rennetjes op de valplanken zijn een pluspunt!  Ik had het al eerder moeten doen!  De jongen  hebben al veel meer de kans gehad om rond te kijken in de omgeving.  Ik heb de indruk dat ze veel makkelijker hun weg terugvinden op de valplank en zo naar binnen.  Andere seizoen had ik al eens een 'verdwaalde' jonge duif, die ergens op het vensterschap of op de serre zat en niet onmiddellijk wist hoe ze terug 'in' het hok moest geraken.  De jongen lijken mij gewoon al wat slimmer 🙃 wat zich hopelijk in het seizoen zal verderzetten...

 

 

8. feb, 2020